DID με απλά λόγια: τι είναι ένα αποκεντρωμένο αναγνωριστικό
Ένα αποκεντρωμένο αναγνωριστικό, που γράφεται σχεδόν πάντα DID, είναι ένα όνομα για ένα μέρος που κανείς δεν χρειάζεται να εκδώσει και κανείς δεν μπορεί να ανακαλέσει. Είναι η απάντηση σε ένα ερώτημα που αργά ή γρήγορα συναντά κάθε ψηφιακό διαπιστευτήριο: το πορτοφόλι περιέχει μια υπογεγραμμένη δήλωση, άρα ποιος την υπέγραψε και πώς το ελέγχετε χωρίς να γράψετε σε όποιον τηρεί το μητρώο;
Αυτή η σελίδα είναι η έκδοση σε απλή γλώσσα. Καλύπτει από τι αποτελείται ένα DID, τι συμβαίνει όταν επιλύεται, σε τι διαφέρουν οι συνήθεις μέθοδοι και, εξίσου σημαντικό, τι δεν σας λέει ένα DID από μόνο του.
Από τι αποτελείται ένα DID
Ένα DID είναι μία γραμμή κειμένου σε τρία μέρη, χωρισμένα με άνω και κάτω τελεία. Το πρώτο μέρος δεν αλλάζει ποτέ. Το δεύτερο ονομάζει τη μέθοδο και το τρίτο είναι ό,τι χρειάζεται αυτή η μέθοδος για να βρει το σωστό έγγραφο.
Αυτό το μεσαίο μέρος είναι η μόνη πραγματική απόφαση. Όλα όσα εννοούν όσοι συζητούν για τα DID, πού βρίσκονται τα δεδομένα, ποιος μπορεί να τα αλλάξει, πόσο κοστίζει η συντήρηση, τα καθορίζει η μέθοδος και τίποτε άλλο.
did:web:credenco.com
did
Σχήμα
Πάντα τα ίδια τρία γράμματα. Δεν λένε τίποτε περισσότερο από: αυτό που ακολουθεί είναι ένα αποκεντρωμένο αναγνωριστικό.
web
Μέθοδος
Οι κανόνες για την εύρεση και την ενημέρωση του εγγράφου. Αυτή είναι η επιλογή με πραγματικές συνέπειες, γιατί καθορίζει ποιος πρέπει να κρατά το αναγνωριστικό προσβάσιμο.
credenco.com
Αναγνωριστικό ειδικό για τη μέθοδο
Το μέρος που μόνο αυτή η μέθοδος ξέρει να διαβάζει. Εδώ είναι ένα όνομα τομέα, αλλού μπορεί να είναι μια εγγραφή σε μητρώο ή το ίδιο το δημόσιο κλειδί.
Τι συμβαίνει όταν επιλύεται
Από μόνο του ένα DID δεν κάνει τίποτε. Η αξία του εμφανίζεται τη στιγμή που κάποιος το επιλύει: μετατρέπει τη συμβολοσειρά στο μικρό έγγραφο πίσω από αυτήν, το οποίο απαριθμεί τα δημόσια κλειδιά που χρησιμοποιεί το υποκείμενό του και πού μπορεί να προσεγγιστεί το υποκείμενο.
1. Έχετε ένα αναγνωριστικό
Φτάνει ένα διαπιστευτήριο που κατονομάζει το μέρος που το υπέγραψε. Προς το παρόν είναι μια συμβολοσειρά και δεν αποδεικνύει τίποτε.
2. Ένας επιλυτής διαβάζει τη μέθοδο
Το όνομα της μεθόδου λέει στον επιλυτή πού να πάει: να κατεβάσει ένα αρχείο από έναν τομέα, να διαβάσει ένα μητρώο, ή να εξαγάγει το κλειδί από το ίδιο το αναγνωριστικό.
3. Επιστρέφει ένα έγγραφο
Απαριθμεί τα δημόσια κλειδιά που χρησιμοποιεί τώρα το υποκείμενο και τα σημεία όπου μπορεί να προσεγγιστεί.
4. Ελέγχετε την υπογραφή
Χωρίς λογαριασμό πουθενά, χωρίς κλειδί API και χωρίς να ζητήσετε άδεια από όποιον λειτουργεί τη μέθοδο.
Γιατί όχι ένα όνομα τομέα ή ένα πιστοποιητικό
Ο ιστός έχει ήδη τρόπους να πει ποιος είναι κάποιος, οπότε το εύλογο ερώτημα είναι τι προσθέτει ένα DID. Ένα όνομα τομέα λέει πού να σταλεί ένα αίτημα, αλλά τίποτε για το ποια κλειδιά ανήκουν στο μέρος πίσω από αυτό. Ένα πιστοποιητικό όντως δένει ένα κλειδί με ένα όνομα, και το κάνει καλά, αλλά μόνο όσο μια αρχή συνεχίζει να το βεβαιώνει και μόνο για το κλειδί για το οποίο εκδόθηκε.
Ένα διαπιστευτήριο έχει την άβολη συνήθεια να επιβιώνει και των δύο. Ένα πτυχίο εξακολουθεί να είναι πτυχίο σε είκοσι χρόνια, πολύ μετά την αλλαγή του κλειδιού υπογραφής και τη λήξη του πιστοποιητικού που το κάλυπτε. Επειδή ένα DID διαχωρίζει το όνομα από τα κλειδιά, ο εκδότης μπορεί να αντικαταστήσει ένα κλειδί χωρίς να αλλάξει το αναγνωριστικό και χωρίς να επανεκδώσει όλα όσα έχει ποτέ υπογράψει.
Τα κλειδιά αλλάζουν, το όνομα όχι
Η εναλλαγή ενός παραβιασμένου κλειδιού σημαίνει δημοσίευση νέου εγγράφου στο ίδιο αναγνωριστικό. Κάθε αναφορά στον εκδότη παραμένει έγκυρη.
Ο έλεγχος δεν χρειάζεται την άδεια κανενός
Ένας επαληθευτής επιλύει το αναγνωριστικό και ελέγχει τα μαθηματικά. Δεν υπάρχει λογαριασμός να ανοίξετε στον εκδότη ούτε όριο αιτημάτων στην υπηρεσία κάποιου άλλου.
Οι μέθοδοι που θα συναντήσετε πραγματικά
Έχουν καταχωριστεί πολύ περισσότερες από εκατό μέθοδοι, και σχεδόν όλες μπορείτε να τις αγνοήσετε με ασφάλεια. Τρεις καλύπτουν σχεδόν όλα όσα συναντά ένας οργανισμός στο ευρωπαϊκό οικοσύστημα.
did:web
Το έγγραφο είναι ένα αρχείο σε τομέα που ήδη ελέγχετε. Τίποτε νέο προς λειτουργία και κόστος εισόδου σχεδόν μηδενικό, γι' αυτό οι περισσότεροι οργανισμοί ξεκινούν από εδώ. Το μειονέκτημα είναι ότι όποιος ελέγχει τον τομέα ελέγχει το αναγνωριστικό, και τίποτε δεν διατηρεί το τι έλεγε το έγγραφο χθες.
Διαβάστε τον ορισμόdid:webvh
Το ίδιο αρχείο σε τομέα, συν ένα αρχείο καταγραφής μόνο προσθήκης με κάθε έκδοση που είχε ποτέ. Ένας επαληθευτής βλέπει ότι το κλειδί που εμπιστεύεται σήμερα το τοποθέτησε εκεί το μέρος που κατείχε το αναγνωριστικό χθες, και αυτό ακριβώς είναι το κενό που αφήνει ανοιχτό το did:web.
Διαβάστε τον ορισμόdid:key
Το αναγνωριστικό είναι το δημόσιο κλειδί, κωδικοποιημένο. Δεν υπάρχει τίποτε να φιλοξενηθεί και τίποτε να ανακτηθεί, πράγμα που το κάνει ιδανικό για βραχύβιες ταυτότητες μιας χρήσης. Σημαίνει επίσης ότι το κλειδί δεν μπορεί ποτέ να αλλάξει, οπότε είναι λάθος επιλογή για οτιδήποτε προορίζεται να διαρκέσει.
Οι υπόλοιπες παρατίθενται στο μητρώο μεθόδων DID του W3C. Αντιμετωπίστε μια μέθοδο που δεν περιλαμβάνεται εκεί, ή που υποστηρίζεται από ένα μόνο προϊόν, ως εξάρτηση από αυτό το προϊόν.
Τι δεν σας λέει ένα DID
Εδώ σταματούν σιωπηλά οι περισσότερες εξηγήσεις για τα DID, και είναι ακριβώς το μέρος που κρίνει αν ένα πρόγραμμα πορτοφολιού λειτουργεί. Ένα DID αποδεικνύει συνέχεια: το μέρος που υπέγραψε αυτό το διαπιστευτήριο κατέχει το ίδιο κλειδί με το μέρος που υπέγραψε εκείνο. Δεν αποδεικνύει τίποτε για το ποιος είναι αυτό το μέρος στον κόσμο.
Οποιοσδήποτε μπορεί να δημιουργήσει ένα DID σε λίγα δευτερόλεπτα, ακόμη και κάποιος που παριστάνει το πανεπιστήμιο. Το να διαπιστωθεί ότι ένα αναγνωριστικό ανήκει πράγματι σε διαπιστευμένο ίδρυμα είναι χωριστή δουλειά, που την κάνουν μια έμπιστη λίστα, ένα αναγνωρισμένο πιστοποιητικό ή μια βεβαίωση από μέρος που ο επαληθευτής ήδη εμπιστεύεται. Στο eIDAS 2.0 ακριβώς γι' αυτό υπάρχουν οι έμπιστες λίστες και η καταχώριση των βασιζόμενων μερών.
Διαβάζοντας τα δύο μαζί, η εικόνα είναι απλή: το DID μεταφέρει τα κλειδιά, το πλαίσιο εμπιστοσύνης μεταφέρει το νόημα, και ένας επαληθευτής χρειάζεται και τα δύο πριν δεχθεί οτιδήποτε.
Τι σημαίνει αυτό για εσάς
Εκδότης
Ένα αναγνωριστικό που επιβιώνει κάθε εναλλαγή κλειδιού, ώστε ένα διαπιστευτήριο που υπογράψατε πριν από χρόνια να παραμένει ελέγξιμο και ένα παραβιασμένο κλειδί να είναι λειτουργική εργασία αντί για ανάκληση.
Επαληθευτής
Μπορείτε να ελέγξετε μια υπογραφή χωρίς λογαριασμό, σύμβαση ή ενσωμάτωση ανά εκδότη. Αυτό που εξακολουθείτε να χρειάζεστε είναι μια έμπιστη λίστα που λέει ποια αναγνωριστικά να δέχεστε.
Κάτοχος πορτοφολιού
Τίποτε προς διαχείριση. Τα αναγνωριστικά βρίσκονται μέσα στα διαπιστευτήριά σας, και το πορτοφόλι τα επιλύει για εσάς όταν σας δείχνει ποιος εξέδωσε τι.
Σχετικοί όροι
Συχνές ερωτήσεις
Χρειάζεται blockchain για να χρησιμοποιήσετε DID;
Όχι. Ο συσχετισμός προέρχεται από τις μεθόδους που φτιάχτηκαν πρώτες, όχι από το πρότυπο. Η προδιαγραφή δεν λέει τίποτε για το πού πρέπει να βρίσκεται ένα έγγραφο, και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται καθημερινά στην Ευρώπη, did:web και did:webvh, είναι και οι δύο αρχεία που σερβίρονται μέσω απλού HTTPS από έναν τομέα που ο κάτοχος έχει ήδη.
Γιατί να μη χρησιμοποιήσουμε απλώς ένα όνομα τομέα;
Ένας τομέας λέει πού βρίσκεται κάτι, όχι ποια κλειδιά του ανήκουν, και ένα πιστοποιητικό δένει κλειδιά με ένα όνομα όσο το βεβαιώνει μια αρχή. Ένα DID σας δίνει και τα δύο μαζί και κρατά το αναγνωριστικό σταθερό ενώ τα κλειδιά πίσω του αλλάζουν, και αυτό είναι που κάνει ένα διαπιστευτήριο υπογεγραμμένο πριν από τρία χρόνια ακόμη ελέγξιμο σήμερα.
Ποια μέθοδο να επιλέξουμε;
Ξεκινήστε από το πόσο πρέπει να αντέξει το αναγνωριστικό και ποιος επιτρέπεται να το αλλάζει. Για έναν εκδότη του οποίου τα διαπιστευτήρια ζουν περισσότερο από τα κλειδιά του, το did:webvh δίνει στους επαληθευτές το ιστορικό που χρειάζονται για να εμπιστευτούν μια εναλλαγή κλειδιού. Για εσωτερικά πιλοτικά και βραχύβιες ταυτότητες, το did:web ή το did:key συνήθως αρκεί, και η μετάβαση αργότερα είναι συνηθισμένη μετανάστευση και όχι ανακατασκευή.
Αποδεικνύει ένα DID ότι ένας οργανισμός είναι αυτός που ισχυρίζεται;
Όχι, και το να το θεωρείτε δεδομένο είναι το πιο συχνό λάθος. Ένα DID αποδεικνύει ότι όποιος υπέγραψε δύο πράγματα κατείχε το ίδιο ιδιωτικό κλειδί. Το αν αυτό το κλειδί ανήκει σε διαπιστευμένο πανεπιστήμιο ή σε κάποιον που καταχώρισε έναν πειστικό τομέα είναι χωριστό ερώτημα, στο οποίο απαντούν μια έμπιστη λίστα, ένα αναγνωρισμένο πιστοποιητικό ή μια βεβαίωση από μέρος που ήδη εμπιστεύεστε.
Πηγές
Η σελίδα αυτή είναι ενημερωτική και δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Για την έγκυρη διατύπωση συμβουλευτείτε απευθείας την προδιαγραφή του W3C.