mDL (ISO 18013-5)

Το ISO 18013-5 ορίζει δύο τρόπους παρουσίασης μιας mDL: εκτός σύνδεσης μέσω Bluetooth, NFC ή κωδικού QR απευθείας σε έναν κοντινό αναγνώστη, όπως ένα περίπτερο ενοικίασης αυτοκινήτων, και εντός σύνδεσης μέσω διαδικτύου προς έναν απομακρυσμένο relying party, αμφότερα χρησιμοποιώντας κρυπτογράφηση συνεδρίας από άκρο σε άκρο ώστε ο κάτοχος να ελέγχει ακριβώς ποια πεδία κοινοποιούνται. Το EUDI Wallet χρησιμοποιεί το ίδιο πρότυπο για το διαπιστευτήριο άδειας οδήγησής του, οπότε μια mDL που εκδίδεται ως μέρος ενός EUDI Wallet λειτουργεί με οποιονδήποτε αναγνώστη έχει ήδη αναπτυχθεί για το ISO 18013-5. Το ίδιο το διαπιστευτήριο, που ονομάζεται mdoc, είναι ένα σύνολο δεδομένων οργανωμένων σε namespaces, όπως όνομα, ημερομηνία γέννησης, κατηγορία άδειας και ημερομηνία λήξης, καθένα υπογεγραμμένο ξεχωριστά μέσα σε ένα mobile security object, ώστε ένας αναγνώστης να μπορεί να ζητήσει και να επαληθεύσει μόνο τα πεδία που χρειάζεται, για παράδειγμα μόνο μια ένδειξη άνω-των-18 σε ένα ταμείο καταστήματος αντί για το πλήρες αρχείο. Η παρουσίαση ξεκινά με device engagement: το τηλέφωνο εμφανίζει κωδικό QR ή ανταλλάσσει σύντομο μήνυμα μέσω NFC ή Bluetooth Low Energy για να συμφωνηθούν κλειδιά συνεδρίας πριν διασχίσει τη σύνδεση οποιοδήποτε στοιχείο δεδομένων, ενώ το ίδιο το αίτημα φέρει το πιστοποιητικό του αναγνώστη ώστε ο κάτοχος να μπορεί να δει ποιος ζητά τι πριν το εγκρίνει. Μια συνοδευτική προδιαγραφή, το ISO 18013-7, επεκτείνει την ίδια μορφή mdoc σε ανεπιτήρητη επαλήθευση εντός σύνδεσης, επιτρέποντας σε έναν ιστότοπο να ζητήσει μια mDL μέσω διαδικτύου μέσω προφίλ OpenID4VP αντί για φυσικό αναγνώστη, χρησιμοποιώντας το ίδιο μοντέλο δεδομένων και security object με το κανάλι εκτός σύνδεσης. Η υιοθέτηση της mDL έχει προχωρήσει ταχύτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και αποτελεί τη μορφή αναφοράς που ακολουθεί πλέον στην Ευρώπη το ίδιο το πιστοποιητικό άδειας οδήγησης του EUDI Wallet.