W3C VC
W3C VC to Verifiable Credentials Data Model, otwarty standard World Wide Web Consortium opisujący budowę poświadczenia weryfikowalnego: jakie twierdzenia zawiera, kto je wydał, kogo dotyczy i w jaki sposób dołączony jest do niego dowód kryptograficzny.
Model danych jest celowo niezależny od formatu. Ustala on kształt poświadczenia, czyli wydawcę, podmiot, atrybuty, okres ważności i informację o statusie, pozostawiając otwarty wybór mechanizmu dowodowego, dzięki czemu to samo poświadczenie może być zabezpieczone dowodem Data Integrity lub opakowane w podpis JOSE czy COSE. To rozdzielenie pozwala portfelowi zbudowanemu dla jednego ekosystemu odczytać poświadczenie wydane w innym: znaczenie danych nie zmienia się wraz ze zmianą formatu podpisu. To słownictwo, na którym opiera się większość innych specyfikacji w tym obszarze, w tym protokoły prezentacji i wydawania, którymi faktycznie posługuje się portfel. Wersja 2.0 modelu danych dodała jawną obsługę mechanizmów statusu, takich jak bitstring unieważnienia, określiła, jak poświadczenie można rozszerzyć o słowniki specyficzne dla dostawcy bez łamania interoperacyjności, oraz doprecyzowała, jak weryfikowalna prezentacja jest wyprowadzana z jednego lub więcej poświadczeń, aby odpowiedzieć na konkretne żądanie. Poświadczenia W3C VC zwykle podróżują jako JSON-LD, nadając każdemu polu globalnie jednoznaczne znaczenie dzięki kontekstom linked-data, zamiast lokalnie zdefiniowanego schematu, co ma znaczenie, gdy poświadczenia wydane w jednym kraju muszą być poprawnie zrozumiane przez weryfikatora w innym bez wcześniejszego porozumienia między nimi. W praktyce poświadczenie W3C VC jest często ładunkiem przenoszonym przez protokół wymiany wyższego poziomu, taki jak OpenID4VCI do wydawania czy OpenID4VP do prezentacji, które obsługują mechanikę transportu i sesji, celowo pominiętą w samym modelu danych.
Powiązane terminy
Czy poświadczenie W3C VC narzuca konkretny format podpisu?
Nie. Model danych ustala kształt poświadczenia, jego wydawcę, podmiot, atrybuty i informację o statusie, ale celowo pozostawia otwarty mechanizm dowodowy. To samo poświadczenie może być zabezpieczone dowodem Data Integrity lub opakowane w podpis JOSE czy COSE, co pozwala portfelom i weryfikatorom zbudowanym z myślą o różnych wyborach podpisu nadal zgadzać się co do tego, co poświadczenie faktycznie mówi.