Słownik cyfrowych poświadczeń

Jasne definicje terminów, których Credenco używa w swoich produktach i treściach, od formatów i protokołów poświadczeń po role, które je wydają, przechowują i weryfikują.

Weryfikowalne Poświadczenie: Odporne na manipulacje cyfrowe oświadczenie o osobie lub organizacji, które można zweryfikować kryptograficznie bez kontaktowania się z wydawcą. Weryfikowalne poświadczenia zastępują dokumenty papierowe i pliki PDF danymi, którym weryfikator może zaufać samodzielnie.
W3C VC: Otwarty model danych World Wide Web Consortium dla weryfikowalnych poświadczeń. Określa, jak strukturyzowane są oświadczenia, wydawcy i dowody kryptograficzne, aby poświadczenia pozostawały interoperacyjne między różnymi portfelami i platformami.
SD-JWT: Selective Disclosure JSON Web Token: format poświadczenia, który pozwala posiadaczowi ujawnić tylko część oświadczeń zawartych w podpisanym tokenie, zachowując resztę w ukryciu, bez unieważniania podpisu wydawcy.
Selektywne Ujawnianie: Możliwość udostępnienia z poświadczenia tylko tych konkretnych atrybutów, których potrzebuje weryfikator, na przykład udowodnienia, że ma się ukończone 18 lat, bez ujawniania dokładnej daty urodzenia. To kluczowa cecha prywatności nowoczesnych formatów poświadczeń, takich jak SD-JWT.
OpenID4VCI: OpenID for Verifiable Credential Issuance: protokół, którego portfel używa do żądania i otrzymywania poświadczenia od wydawcy poprzez standardowy przepływ oparty na OAuth2.
OpenID4VP: OpenID for Verifiable Presentations: protokół, którego portfel używa do przedstawienia jednego lub kilku poświadczeń weryfikatorowi w odpowiedzi na żądanie, dzięki czemu weryfikator może je sprawdzić bez osobnej integracji dla każdego wydawcy.
DID: Decentralized Identifier: globalnie unikalny identyfikator, który nie zależy od centralnego rejestru. DID pozwalają wydawcom, posiadaczom i weryfikatorom odwoływać się do siebie nawzajem i rozwiązywać klucze publiczne bez centralnego organu.
EUDI Wallet: Europejski portfel tożsamości cyfrowej wymagany przez eIDAS 2.0: aplikacja portfela, którą każde państwo członkowskie UE musi udostępnić obywatelom i firmom do przechowywania i przedstawiania weryfikowalnych poświadczeń, uznawana we wszystkich 27 państwach członkowskich.
eIDAS 2.0: Zaktualizowane europejskie rozporządzenie w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania. Wymaga wdrożenia EUDI Wallet i ustanawia ramy prawne, dzięki którym weryfikowalne poświadczenia mają moc prawną w całej Unii Europejskiej.
Wydawca: Organizacja, która tworzy i kryptograficznie podpisuje weryfikowalne poświadczenie (na przykład urząd publiczny, bank lub izba handlowa), ręcząc tym samym za zawarte w nim oświadczenia.
Posiadacz: Osoba lub organizacja, która otrzymuje weryfikowalne poświadczenie, przechowuje je w portfelu i decyduje, kiedy i z kim je udostępnić. Posiadacz niekoniecznie jest podmiotem, którego dotyczy poświadczenie.
Weryfikator: Strona, która sprawdza przedstawione poświadczenie: waliduje podpis wydawcy, potwierdza, że poświadczenie nie zostało unieważnione, i odczytuje tylko te oświadczenia, które posiadacz zdecydował się ujawnić.
Unieważnienie: Mechanizm, za pomocą którego wydawca unieważnia poświadczenie po jego wydaniu (na przykład gdy kwalifikacja wygasa lub rejestracja zostaje wycofana), tak aby weryfikatorzy sprawdzający je później widzieli, że nie jest już ważne.
Ramy Zaufania: Zestaw standardów technicznych, zasad prawnych i uzgodnień w zakresie zarządzania, które pozwalają wydawcom, posiadaczom i weryfikatorom ufać wzajemnie swoim poświadczeniom ponad granicami organizacji i państw, takich jak ramy ustanawiane przez eIDAS 2.0 dla UE.
KYC: Know Your Customer: kontrole, które organizacja przeprowadza w celu zweryfikowania tożsamości klienta. Weryfikowalne poświadczenia pozwalają klientowi ponownie wykorzystać już przeprowadzoną weryfikację tożsamości zamiast powtarzać ją przy każdej nowej relacji.
KYB: Know Your Business: kontrole, które organizacja przeprowadza w celu zweryfikowania kontrahenta biznesowego, takie jak jego rejestracja, beneficjenci rzeczywiści (UBO) i upoważnieni przedstawiciele. Poświadczenia biznesowe pozwalają udowodnić te fakty natychmiast zamiast poprzez ręczną weryfikację dokumentów.