QES

Dwie rzeczy sprawiają, że podpis jest kwalifikowany. Musi zostać utworzony za pomocą qualified signature creation device, sprzętu lub certyfikowanej usługi zdalnej, która utrzymuje klucz podpisujący poza zasięgiem kogokolwiek, w tym samego dostawcy, i musi opierać się na kwalifikowanym certyfikacie wydanym przez dostawcę usług zaufania wpisanego jako kwalifikowany na krajowej Trusted List. Podpisowi, któremu brakuje któregoś z tych elementów, nadal przysługuje ważność dowodowa jako zaawansowanemu lub zwykłemu podpisowi elektronicznemu, ale sąd go ocenia, zamiast być zobowiązanym do jego akceptacji tak, jak artykuł 25 eIDAS zobowiązuje go do akceptacji QES. Ponieważ kwalifikowany certyfikat jest sprawdzany względem Trusted List publikowanej przez każde państwo członkowskie i krzyżowo weryfikowany na poziomie UE, QES utworzony w jednym kraju ma tę samą moc prawną, gdy zostanie przedstawiony w innym, co jest właśnie transgranicznym uznawaniem, dla zagwarantowania którego zbudowano eIDAS. Większość QES powstaje dziś zdalnie: podpisujący uwierzytelnia się w usłudze podpisu w chmurze kwalifikowanego dostawcy usług zaufania, zamiast posiadać dedykowany sprzęt podpisujący, a dostawca uruchamia podpis na urządzeniu, które kontroluje, pod wyłącznym upoważnieniem podpisującego. Sam podpisany dokument zwykle używa jednego z formatów PAdES, XAdES lub CAdES, które osadzają certyfikat oraz, tam gdzie liczy się długoterminowa ważność, znacznik czasu, dzięki czemu podpis nadal można zweryfikować po wygaśnięciu certyfikatu. eIDAS 2.0 przybliża kwalifikowane podpisywanie zwykłym użytkownikom, wymagając, aby EUDI Wallet pozwalał obywatelowi bezpłatnie utworzyć QES do użytku nieprofesjonalnego, zamieniając usługę wcześniej kupowaną u dostawcy usług zaufania w funkcję portfela. QES podpisuje dokument, aby związać osobę z jego treścią; QEAA natomiast atestuje atrybuty osoby lub organizacji. Oba pochodzą od kwalifikowanych dostawców usług zaufania, ale odpowiadają na różne pytania i nie są wymienne.