PID

PID jest wydawany przez PID Provider wyznaczonego przez państwo członkowskie, po weryfikacji tożsamości na najwyższym poziomie pewności, jaki oferuje to państwo, dlatego inne strony mogą się na nim opierać: atestacja dotycząca dyplomu czy rejestracji zawodowej niewiele znaczy, jeśli osoba ją przedstawiająca nie jest osobą, dla której została wydana, a PID jest tym, co to ustala. ARF Annex 3.01 ustala minimalny zestaw atrybutów: nazwisko, imię, datę urodzenia oraz unikalny i trwały identyfikator nadany przez wydające państwo członkowskie, przy czym narodowość i inne atrybuty są opcjonalne w zależności od krajowego schematu. W użyciu jest przedstawiany selektywnie jak każde inne poświadczenie: weryfikator pytający jedynie, czy posiadacz ma ponad 18 lat, otrzymuje tę odpowiedź, a nie stojącą za nią datę urodzenia. ARF określa PID zarówno w formacie SD-JWT VC, jak i ISO mdoc, dzięki czemu portfel może przedstawić go czytnikom zbudowanym pod dowolny z nich. Ponieważ PID leży u korzeni zaufania całego portfela, większość państw członkowskich oczekuje, że obywatel posiada jeden ważny PID naraz, ponownie wydawany, gdy wygasa lub gdy zmieniają się dane rejestrowe leżące u jego podstaw, i unieważniany za pomocą tego samego mechanizmu status list, jaki stosowany jest dla innych atestacji. Wiele innych poświadczeń, które portfel może zawierać, takich jak Qualified Electronic Attestation of Attributes dotycząca kwalifikacji zawodowej, jest wydawanych dopiero po tym, jak strona żądająca potwierdzi PID wnioskodawcy, więc słaby lub sfałszowany PID podważyłby każdą atestację zbudowaną na jego podstawie. Dlatego wydawanie PID pozostaje przy niewielkiej liczbie wyznaczonych dostawców, a nie stosuje otwartego modelu rejestracji, jaki wykorzystują strony ufające.