SMP
Το SMP σημαίνει Service Metadata Publisher και είναι επίσης το όνομα του πρωτοκόλλου OASIS που χρησιμοποιούν οι πελάτες για να υποβάλλουν ερωτήματα σε έναν τέτοιο εκδότη. Είναι το σημείο όπου ο παραλήπτης επιχειρηματικών εγγράφων δημοσιεύει όσα χρειάζεται ένας αποστολέας για να τον προσεγγίσει: τους τύπους εγγράφων που μπορεί να λάβει, τη διεύθυνση του τελικού σημείου του, τη μέθοδο μεταφοράς που χρησιμοποιεί και τα πιστοποιητικά που ασφαλίζουν τη σύνδεση. Στην αρχιτεκτονική που προτείνει η κοινοπραξία WE BUILD για το European Digital Directory (EDD), το SMP είναι η τελευταία από τις τρεις αναζητήσεις: το EDD ταυτοποιεί τον παραλήπτη και το SMP λέει πώς να συνδεθεί κανείς.
Το πρότυπο OASIS Service Metadata Publishing (SMP) Version 2.0, που εγκρίθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2021, περιγράφει ένα πρωτόκολλο για τη δημοσίευση μεταδεδομένων υπηρεσιών σε δίκτυο τεσσάρων γωνιών. Σε ένα τέτοιο δίκτυο, οι οντότητες ανταλλάσσουν επιχειρηματικά έγγραφα μέσω ενδιάμεσων υπηρεσιών πύλης, που συχνά ονομάζονται Access Points. Για να στείλει ένα έγγραφο, ο αποστολέας πρέπει να ανακαλύψει κρίσιμα μεταδεδομένα για τον παραλήπτη, όπως τους τύπους εγγράφων που μπορεί να λάβει και τις μεθόδους μεταφοράς που υποστηρίζει. Ο παραλήπτης διαθέτει αυτά τα μεταδεδομένα μέσω ενός Service Metadata Publisher, και ο πελάτης που τα ζητά μπορεί να είναι μια επιχειρηματική εφαρμογή τελικού χρήστη ή ένα Access Point.
Για κάθε διαδικασία, τα μεταδεδομένα περιέχουν είτε ένα ή περισσότερα τελικά σημεία είτε μια ανακατεύθυνση σε άλλο SMP, ποτέ και τα δύο. Ένα τελικό σημείο φέρει το προφίλ μεταφοράς που χρησιμοποιείται μεταξύ των Access Points, τη διεύθυνσή του ως URL, προαιρετικές ημερομηνίες ενεργοποίησης και λήξης, και ένα ή περισσότερα πιστοποιητικά για την επικύρωση της επικοινωνίας με αυτό. Ο εκδότης μπορεί να υπογράφει τις απαντήσεις του με υπογραφή XML τύπου enveloped, ώστε ο πελάτης να μπορεί να ελέγξει από πού προέρχεται μια απάντηση.
Ο εντοπισμός του σωστού SMP είναι ξεχωριστό βήμα. Η προδιαγραφή περιγράφει την ανακάλυψη ως διαδικασία δύο βημάτων: αναζήτηση του SMP που διατηρεί τα μεταδεδομένα για έναν συμμετέχοντα και, στη συνέχεια, ανάκτηση των μεταδεδομένων από αυτό. Η πρώτη αναζήτηση μπορεί να χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο BDXL, το οποίο καταχωρίζει κάθε συμμετέχοντα σε ένα και μόνο ένα SMP, όμως η προδιαγραφή καθιστά το BDXL προαιρετικό, οπότε ένα δίκτυο μπορεί να εντοπίζει τα SMP του με άλλον τρόπο.
Ο σύνδεσμος με το EDD προέρχεται από το WE BUILD και όχι από τον κανονισμό. Το άρθρο 10 της COM(2025) 838 θεσπίζει το European Digital Directory και δεν αναφέρει SMP ούτε BDXL. Η απόφαση αρχιτεκτονικής του WP4 της κοινοπραξίας αναθέτει στο EDD μόνο την ταυτοποίηση: αναλύει έναν φορέα σε αναγνωριστικό συμβατό με το ISO 6523, όπως το EUID, και επιστρέφει αναφορές σε εντοπιστές ανακάλυψης. Στη συνέχεια το BDXL 2.0 αναλύει αυτό το αναγνωριστικό στο SMP του σωστού οικοσυστήματος, και το SMP επιστρέφει τη διεύθυνση του τελικού σημείου, το πρωτόκολλο και την αναφορά πιστοποιητικού που χρειάζεται ο αποστολέας για να συνδεθεί με ένα Access Point, μια πύλη QERDS ή μια πύλη eFTI.
Η ίδια απόφαση χαράσσει ένα όριο. Το EDD δεν αποθηκεύει δεδομένα δυνατοτήτων τύπου SMP, δηλαδή δυνατότητες ανά τύπο εγγράφου, διευθύνσεις τελικών σημείων AS4 και πιστοποιητικά μεταφοράς, και δεν αντικαθιστά τα μητρώα των οικοσυστημάτων, όπως το Peppol SMP, τα μητρώα παρόχων QERDS ή τα μητρώα πυλών eFTI. Κάθε οικοσύστημα λειτουργεί το δικό του SMP, κάτι που κρατά το μητρώο ελαφρύ και επιτρέπει στις δυνατότητες να αλλάζουν χωρίς να το αγγίζουν. Πρόκειται για σχεδιαστική απόφαση για το πιλοτικό έργο και όχι για νόμο: η υποστηρικτική ανάλυση καλύπτει μόνο την ανταλλαγή εγγράφων μέσω υποδομής, αφήνει ως ανοιχτό ζήτημα την άμεση ανακάλυψη από πορτοφόλι σε πορτοφόλι για ροές OpenID4VC, και σημειώνει ότι μια εκτελεστική πράξη για το EDD που θα προσδιόριζε διαφορετικό πρωτόκολλο θα απαιτούσε μετεγκατάσταση.
- OASIS Service Metadata Publishing (SMP) Version 2.0
- The WE BUILD architecture decision
- The WE BUILD supporting analysis
Σχετικοί όροι
Είναι το SMP το ίδιο με το BDXL;
Όχι. Συνεργάζονται, αλλά κάνουν διαφορετική δουλειά. Το BDXL απαντά ποιο SMP διατηρεί τα μεταδεδομένα για έναν συγκεκριμένο συμμετέχοντα, και το SMP απαντά πώς μπορεί να προσεγγιστεί ο συμμετέχων: τη διεύθυνση του τελικού σημείου, το προφίλ μεταφοράς και τα πιστοποιητικά. Στον σχεδιασμό του WE BUILD το EDD προηγείται και των δύο, επειδή αναλύει τον παραλήπτη μόνο σε αναγνωριστικό.
Η προδιαγραφή SMP καθιστά το BDXL προαιρετικό, οπότε ένα άλλο δίκτυο μπορεί να βρίσκει τα SMP του με άλλα μέσα.
Αποθηκεύει το European Digital Directory δεδομένα SMP;
Όχι, σύμφωνα με την απόφαση αρχιτεκτονικής του WE BUILD. Αυτή ορίζει ότι το EDD δεν πρέπει να αποθηκεύει δεδομένα μητρώου δυνατοτήτων, όπως δυνατότητες ανά τύπο εγγράφου, διευθύνσεις τελικών σημείων και πιστοποιητικά μεταφοράς, και δεν πρέπει να εκτελεί δρομολόγηση. Αυτά παραμένουν στο SMP κάθε οικοσυστήματος.
Αυτός είναι ο σχεδιασμός της κοινοπραξίας για το πιλοτικό της έργο. Η ίδια η πρόταση αφήνει την τεχνική λεπτομέρεια του μητρώου σε εκτελεστικές πράξεις, οπότε ο τελικός σχεδιασμός μπορεί να διαφέρει.