SMP
SMP to skrót od Service Metadata Publisher, a także nazwa protokołu OASIS, którym klienci odpytują taką usługę. To tutaj odbiorca dokumentów biznesowych publikuje wszystko, czego nadawca potrzebuje, by do niego dotrzeć: typy dokumentów, które może odbierać, adres swojego punktu końcowego, używany transport oraz certyfikaty zabezpieczające to połączenie. W architekturze, którą konsorcjum WE BUILD proponuje dla European Digital Directory (EDD), SMP jest ostatnim z trzech kroków wyszukiwania: EDD identyfikuje odbiorcę, a SMP mówi, jak się z nim połączyć.
Standard OASIS Service Metadata Publishing (SMP) Version 2.0, zatwierdzony 14 lutego 2021 r., opisuje protokół publikowania metadanych usług w sieci typu 4-corner (czterech narożników). W takiej sieci podmioty wymieniają dokumenty biznesowe za pośrednictwem pośredniczących usług bramowych, często nazywanych Access Points. Aby wysłać dokument, nadawca musi ustalić kluczowe metadane odbiorcy, takie jak typy dokumentów, które odbiorca może przyjmować, oraz obsługiwane metody transportu. Odbiorca udostępnia te metadane za pośrednictwem Service Metadata Publisher, a klientem, który o nie pyta, może być biznesowa aplikacja użytkownika końcowego albo Access Point.
Dla każdego procesu metadane zawierają albo jeden lub więcej punktów końcowych, albo przekierowanie do innego SMP, nigdy jedno i drugie. Punkt końcowy zawiera profil transportowy stosowany między Access Points, swój adres jako URL, opcjonalne daty aktywacji i wygaśnięcia oraz jeden lub więcej certyfikatów służących do weryfikacji komunikacji z nim. Wydawca może podpisywać swoje odpowiedzi podpisem XML typu enveloped, aby klient mógł sprawdzić, skąd pochodzi odpowiedź.
Znalezienie właściwego SMP to osobny krok. Specyfikacja opisuje wyszukiwanie jako proces dwuetapowy: najpierw ustala się SMP, który przechowuje metadane o uczestniku, a następnie pobiera się z niego te metadane. Pierwsze wyszukanie może korzystać z protokołu BDXL, który rejestruje każdego uczestnika w jednym i tylko jednym SMP, ale specyfikacja czyni BDXL opcjonalnym, więc sieć może lokalizować swoje SMP w inny sposób.
Powiązanie z EDD pochodzi od WE BUILD, a nie z rozporządzenia. Artykuł 10 COM(2025) 838 ustanawia European Digital Directory i nie wspomina o SMP ani BDXL. Decyzja architektoniczna konsorcjum z WP4 ogranicza EDD wyłącznie do identyfikacji: sprowadza podmiot do identyfikatora zgodnego z ISO 6523, takiego jak EUID, i zwraca odwołania do lokalizatorów wyszukiwania. BDXL 2.0 rozwiązuje następnie ten identyfikator do SMP właściwego ekosystemu, a SMP zwraca adres punktu końcowego, protokół i odwołanie do certyfikatu, których nadawca potrzebuje, by połączyć się z Access Point, bramą QERDS lub bramą eFTI.
Ta sama decyzja wyznacza granicę. EDD nie przechowuje danych o możliwościach w stylu SMP, czyli możliwości w zakresie typów dokumentów, adresów punktów końcowych AS4 i certyfikatów transportowych, i nie zastępuje rejestrów ekosystemowych, takich jak Peppol SMP, rejestry dostawców QERDS czy rejestry bram eFTI. Każdy ekosystem prowadzi własny SMP, dzięki czemu rejestr pozostaje szczupły, a możliwości mogą się zmieniać bez ingerencji w niego. To decyzja projektowa na potrzeby pilotażu, a nie prawo: analiza uzasadniająca obejmuje wyłącznie wymianę dokumentów za pośrednictwem infrastruktury, pozostawia jako otwartą kwestię bezpośrednie wyszukiwanie między portfelami (wallet-to-wallet) w przepływach OpenID4VC i zauważa, że akt wykonawczy do EDD określający inny protokół wymagałby migracji.
- OASIS Service Metadata Publishing (SMP) Version 2.0
- The WE BUILD architecture decision
- The WE BUILD supporting analysis
Powiązane terminy
Czy SMP to to samo co BDXL?
Nie. Działają razem, ale pełnią różne role. BDXL odpowiada na pytanie, który SMP przechowuje metadane o danym uczestniku, a SMP odpowiada, jak dotrzeć do tego uczestnika: adres punktu końcowego, profil transportowy i certyfikaty. W projekcie WE BUILD EDD występuje przed oboma, ponieważ jedynie sprowadza odbiorcę do identyfikatora.
Specyfikacja SMP czyni BDXL opcjonalnym, więc inna sieć może wyszukiwać swoje SMP w inny sposób.
Czy European Digital Directory przechowuje dane SMP?
Nie, zgodnie z decyzją architektoniczną WE BUILD. Stanowi ona, że EDD nie może przechowywać danych rejestru możliwości, takich jak możliwości w zakresie typów dokumentów, adresy punktów końcowych i certyfikaty transportowe, ani wykonywać routingu. Dane te pozostają w SMP każdego ekosystemu.
To projekt konsorcjum na potrzeby jego pilotażu. Sam wniosek pozostawia szczegóły techniczne rejestru aktom wykonawczym, więc ostateczny kształt może być inny.