Naar hoofdinhoud

mdoc uitgelegd: het mobiele documentformaat van ISO

Een mdoc is een officieel document dat op een telefoon staat en ter plekke kan worden gecontroleerd, door een agent langs de weg, een portier bij een zaal of een website die om een leeftijdsbewijs vraagt. Het is een van de twee credentialformaten waarop de Europese digitale identiteitswallet is gebouwd, en het is het formaat dat is ontworpen voor het moment waarop geen van beide kanten een netwerkverbinding heeft. Deze pagina legt uit wat een mdoc is, wat erin zit, en wat het dragen ervan verandert voor de organisaties die hem uitgeven en accepteren.

Wat een mdoc is

De naam is kort voor mobile document, en het formaat is vastgelegd in een internationale standaard, ISO/IEC 18013-5. Het begon als het mobiele rijbewijs: de vraag die de standaard wilde beantwoorden was hoe een agent met een reader een rijbewijs op een scherm net zo kan vertrouwen als een rijbewijs op plastic. Het antwoord moest werken op een parkeerterrein in het donker zonder bereik, en daarom ziet het formaat eruit zoals het eruitziet.

Toen dat was opgelost, werd dezelfde container algemener gemaakt. Een mdoc kan nu elke verzameling attributen dragen, niet alleen rijbewijsgegevens, en elke mdoc vermeldt welk type document het is, zodat een reader weet welke attributen hij kan verwachten. Een rijbewijs, een identiteitsdocument, een diploma en een inschrijving bij de Kamer van Koophandel kunnen allemaal mdocs zijn.

Uit die herkomst volgen twee dingen die het onthouden waard zijn. Een mdoc is compact, omdat hij door een radioverbinding met klein bereik moest passen en niet door een breedbandverbinding. En hij is zelfstandig, omdat er nooit een server zou zijn om te bellen.

Wat erin zit

Een mdoc bewaart zijn inhoud als losse gegevenselementen in plaats van als één document: de geboortedatum is één element, de pasfoto een tweede, de rijbewijscategorieën een derde. Die scheiding is precies de bedoeling. Zij is wat het mogelijk maakt een café te vertellen dat iemand ouder is dan achttien, zonder zijn verjaardag, zijn adres of zijn rijbewijsnummer te vertellen.

Naast de elementen zit het stuk dat ze betrouwbaar maakt: een klein ondertekend object van de uitgever. Dat ondertekent niet de waarden zelf. Het ondertekent een vingerafdruk van elk element, berekend met een willekeurig ingrediënt, zodat twee mensen met dezelfde geboortedatum niet dezelfde vingerafdruk opleveren. De houder kan vervolgens drie van de twintig elementen afgeven terwijl de handtekening over de rest nog steeds klopt, zonder dat de verifier iets te weten komt over de zeventien die achterblijven.

Het derde stuk is een sleutel die de telefoon nooit verlaat. De credential is daaraan gebonden, zodat de reader tijdens een controle kan zien dat dit het apparaat is waaraan de mdoc is uitgegeven. Een screenshot van een rijbewijs, of een kopie die van iemand anders is overgenomen, kan die uitdaging niet beantwoorden. De handtekening van de uitgever bewijst dat de gegevens echt zijn, en de apparaatsleutel bewijst dat degene die hem toont ook degene is aan wie hij is gegeven.

Hoe een mdoc wordt getoond

In persoon praten de twee apparaten met elkaar en met niemand anders. De houder toont een QR-code of tikt de reader aan, wat er alleen is om de twee aan elkaar voor te stellen, en de attributen gaan daarna rechtstreeks over Bluetooth Low Energy. Geen server ziet de uitwisseling, wat betekent dat er nergens een registratie van bestaat die de uitgever zou kunnen bewaren.

Online laat een later deel van dezelfde standaardfamilie een website om dezelfde credential vragen en dezelfde ondertekende gegevens terugkrijgen, hetzij via de browser op de telefoon zelf, hetzij via een code op een groter scherm. De route verandert, de credential niet, en de verifier controleert hem precies zoals een handheld reader dat zou doen.

Hoe een mdoc in persoon en online wordt getoond, stap voor stap.

In persoon

ISO/IEC 18013-5. Twee apparaten naast elkaar gehouden, geen netwerk nodig.

  1. De reader vraagt om een document en noemt de attributen die hij wil zien.
  2. De houder toont een QR-code of tikt de reader aan, wat de sessie tussen de twee apparaten start.
  3. De wallet toont het verzoek, de houder keurt goed, en alleen de gekozen attributen worden vrijgegeven.
  4. De attributen gaan rechtstreeks naar de reader over Bluetooth Low Energy, en de reader controleert de handtekening van de uitgever zelf.

Online

ISO/IEC 18013-7. Een website vraagt, de telefoon antwoordt, dezelfde ondertekende gegevens.

  1. Een website vraagt om dezelfde attributen, in een verzoek dat de wallet kan lezen.
  2. Het verzoek bereikt de wallet via de browser op dezelfde telefoon, of via een code op een groter scherm.
  3. De wallet toont wie het vraagt en waarvoor, en de houder keurt goed.
  4. Het ondertekende antwoord gaat terug naar de website, die het tegen de uitgever verifieert zoals een reader dat zou doen.

mdoc naast SD-JWT VC

De Europese digitale identiteit kiest geen winnaar. De architectuur die de EU voor de wallet schreef noemt twee credentialformaten, mdoc en SD-JWT VC, en verwacht dat wallets, uitgevers en verifiers beide kunnen verwerken. Dat verrast mensen die aannemen dat het ene wel de moderne vervanger van het andere moet zijn. Geen van beide is dat.

Het praktische gevolg is dat een wallet dezelfde attestatie vaak twee keer bewaart, één keer in elk formaat, en afgeeft welke de andere kant ook vraagt. Een zelfscankassa in de supermarkt met een ISO-reader in de kassa krijgt de mdoc. Een webshop die een leeftijdscontrole aan zijn bestaande login toevoegde, krijgt de andere. Voor degene die de telefoon vasthoudt zijn dit dezelfde credential.

Voor uw organisatie is de vraag niet op welk formaat u moet inzetten. De vraag is of wat u koopt of bouwt beide kan spreken, want de kant die u niet ondersteunt is de kant die zich zal aandienen.

Waar u er een tegenkomt

Rijbewijzen zijn het voor de hand liggende geval en het verst gevorderd: verschillende landen en een lange lijst Amerikaanse staten geven er al een uit, en readers zijn in het veld aanwezig. Identiteitsattestaties zijn de volgende, omdat de persoonsidentificatiegegevens die elke Europese wallet moet dragen ook in het mdoc-formaat zijn gespecificeerd.

Daarna wordt het breder. Leeftijdscontroles aan een kassa of een deur, een lidmaatschap of abonnement bij een toegangspoortje, een beroepskwalificatie die ter plaatse aan een klant wordt getoond, een inschrijving bij de Kamer van Koophandel die aan een tegenpartij wordt overhandigd. Het patroon is overal hetzelfde: een controle die voor uw neus gebeurt, snel, waarbij grijpen naar een netwerk traag of geen optie is.

Wat dit voor u betekent

Uitgever

Bepaal vroeg welke attributen losse elementen zijn, want die beslissing legt vast wat een houder later zelfstandig kan delen. Houd rekening met het uitgeven van dezelfde attestatie in beide formaten, en bepaal hoe lang een kopie geldig blijft voordat hij moet worden vernieuwd.

Vertrouwende partij

Vraag om de minste elementen die uw vraag beantwoorden, niet om het hele document, en wees klaar om beide formaten te accepteren. Als uw controle aan een balie of een poortje plaatsvindt, is een mdoc-reader het stuk van het ecosysteem dat zonder netwerk moet werken.

Wallethouder

Lees wat de wallet toont voordat u goedkeurt: hij noemt wie het vraagt en somt precies op welke elementen zij willen. Een mdoc afgeven is niet uw telefoon afgeven, en het is ook niet het hele document tonen.

Gerelateerde begrippen

Veelgestelde vragen

Is een mdoc hetzelfde als een mDL?

Nee, een mDL is één soort mdoc. Het mobiele rijbewijs is waarvoor het formaat is gebouwd, en het is nog steeds het bekendste voorbeeld, maar dezelfde container werd daarna opengesteld om elke verzameling attributen te dragen. Een inschrijving bij de Kamer van Koophandel, een beroepskwalificatie en een leeftijdsbewijs kunnen allemaal mdocs zijn, en elk ervan vermeldt welk type document het is, zodat een reader weet waar hij naar kijkt.

Moet een verifier contact opnemen met de uitgever om een mdoc te controleren?

Nee. Alles wat nodig is om de attributen te controleren reist mee met de credential: de waarden, de handtekening van de uitgever daarover, en het bewijs dat de telefoon die ze toont de telefoon is waaraan de credential is uitgegeven. De verifier heeft de publieke sleutel van de uitgever nodig, die hij al heeft uit een trusted list, en geen live verbinding. Dat is wat een controle langs de weg of een toegangspoortje laat werken zonder bereik aan beide kanten.

Als de EUDI Wallet ook SD-JWT VC gebruikt, waarom dan mdoc behouden?

Omdat ze voor verschillende ruimtes zijn gebouwd. mdoc komt voort uit identiteitscontroles in persoon en is compact genoeg om zonder netwerk via Bluetooth tussen twee apparaten te bewegen. SD-JWT VC komt voort uit het web en past in het gereedschap dat daar al draait. De Europese regels vragen wallets, uitgevers en verifiers om beide te verwerken, dus bewaart een wallet dezelfde attestatie meestal twee keer, één keer in elk formaat, en geeft af welke de andere kant ook spreekt.

Wat gebeurt er als een mdoc moet worden ingetrokken?

Het ondertekende deel van een mdoc draagt zijn eigen geldigheidsvenster, dus een kopie die niet langer actueel is wordt vanzelf niet meer geaccepteerd zodra dat venster sluit. Waar een intrekking eerder moet aankomen dan dat, voegen de Europese rulebooks een statusmechanisme toe dat de verifier kan raadplegen, en veel uitgevers houden het geldigheidsvenster eenvoudigweg kort en vernieuwen de credential vaak. Welke van de twee u nodig hebt is een beleidskeuze, geen eigenschap van het formaat.

Bronnen

  1. ISO/IEC 18013-5, toepassing voor het mobiele rijbewijs
  2. ISO/IEC TS 18013-7, aanvullende functies voor de mDL, waaronder presentatie via internet
  3. EU Digital Identity Wallet Architecture and Reference Framework

Deze pagina is informatief en vormt geen juridisch advies. Raadpleeg voor gezaghebbende richtsnoeren rechtstreeks de ISO-standaarden en het EU Architecture and Reference Framework.

Praat met ons over het uitgeven en verifiëren van mdoc-credentials