De European Business Wallet uitgelegd

Een European Business Wallet is een digitale wallet die wordt aangehouden door een organisatie in plaats van door een persoon. Hij bevat geverifieerde feiten over het bedrijf: de inschrijving, de fiscale nummers, de certificeringen en de mandaten die het heeft verleend aan de mensen en systemen die namens het bedrijf handelen.

De waarde zit niet in de opslag. De waarde zit erin dat wie die feiten ontvangt ze kan verifiëren zonder een register te bellen, een gescand uittreksel op te vragen of een PDF te vertrouwen. Een controle die vandaag dagen heen en weer kost, wordt één uitwisseling tussen twee systemen.

Omdat hij van een organisatie is en niet van een persoon, volgen daar twee praktische gevolgen uit. Een business wallet moet onbemand kunnen draaien, want een organisatie heeft niet één telefoon en haar processen zijn geautomatiseerd. En hij moet weten wie binnen de organisatie wat mag doen, want meerdere mensen en meerdere systemen handelen via dezelfde wallet.

De Business Wallet van Credenco is onze implementatie van dit concept en draait vandaag in productie. Bekijk het product

Europa heeft een deel van dit probleem al opgelost, maar alleen voor mensen. eIDAS 2.0, Regulation (EU) 2024/1183, geeft elke burger het recht op een persoonlijke EUDI Wallet en verplicht overheidsdiensten en grote platforms om die te accepteren. Over bedrijven zegt het bijzonder weinig.

Dat gat is duur. Een bedrijf dat inschrijft op een aanbesteding of een leverancier onboardt in een andere lidstaat, stelt nog steeds hetzelfde pakket uittreksels, certificaten en vertalingen samen als thuis, omdat de ontvangende partij geen goedkope manier heeft om de originelen te controleren. Via het once-only-systeem van de Single Digital Gateway wisselen overheden over de grens bewijsstukken uit, maar alleen voor een vaste lijst procedures, en voor uitwisseling tussen bedrijven doet het niets.

De European Business Wallet is het antwoord van de Commissie op dat gat. Het is op 19 november 2025 ingediend als COM(2025) 838 final, binnen een breder pakket gericht op het verminderen van administratieve lasten, en het loopt als gewone wetgevingsprocedure onder dossier 2025/0358(COD). Het is een voorstel, geen wet, en de tekst kan nog veranderen voordat hij wordt aangenomen.

Wat nog openstaat

Beide medewetgevers hebben nu een standpunt, maar het is niet hetzelfde standpunt. De vorm van het instrument staat vast en de details niet, dus wie de eisen definitief noemt, loopt vooruit op de feiten.

Drie discussies zijn het volgen waard. De eerste is de reikwijdte: het ontwerpverslag van de rapporteur stelde voor de kleinste gemeenten, die met 10.000 inwoners of minder, vrij te stellen van de plicht om een wallet te accepteren, wat zou veranderen hoe universeel de acceptatie werkelijk is.

De tweede is soevereiniteit. Het voorstel eist al dat wallet-aanbieders in de Unie gevestigd zijn en vrij zijn van zeggenschap uit derde landen. Het ontwerp van de rapporteur wilde hetzelfde voor aanbieders van elektronische aangetekende bezorging en van clouddiensten, en wilde dat walletgegevens alleen binnen de Unie worden verwerkt en opgeslagen. De derde is de verhouding tot bestaande nationale stelsels, waar de Raad parallelle werking wil, wat pragmatisch is en tegelijk de waarschijnlijkste bron van versnippering.

Voordat er iets anders kan gebeuren, moet de andere partij weten met welk bedrijf zij te maken heeft. In een European Business Wallet ligt die taak bij één bewust kleine credential: EBWOID, European Business Wallet Owner Identification Data.

EBWOID beschrijft het bedrijf niet volledig. Het bevat minimaal de officiële statutaire naam zoals het register die voert en een grensoverschrijdende unieke identificator. Zoals elke attestatie vermeldt het ook wie het heeft uitgegeven en of het nog geldig is. Het komt uit een authentieke bron, meestal een handelsregister, dus het is geen bewering die het bedrijf over zichzelf doet.

Die grensoverschrijdende identificator is normaal gesproken de EUID, die het vennootschapsrecht al toekent via de koppeling van handelsregisters. Je bestaande nummers verdwijnen daardoor niet. Het nationale registratienummer, het btw-nummer en de LEI blijven precies wat ze zijn, en de wallet geeft ze een vorm die meereist, zodat een tegenpartij in het buitenland ze kan verifiëren in plaats van overtypen.

EBWOID identificeert de organisatie en verder niets. Waar een transactie aan een persoon moet worden gekoppeld, vraagt de relying party daarnaast om de PID van die persoon. Die scheiding is bewust: zij houdt het bedrijf verifieerbaar zonder bij elke zakelijke transactie persoonsgegevens mee te slepen. Wat EBWOID bevat

Hier heeft het voorstel echt effect, want de publieke kant is de kant die verplicht zou worden een wallet te accepteren. Drie soorten interactie veranderen het meest.

Openbare aanbestedingen

Een aanbesteding is eerst een documentenoefening en pas daarna een commerciële. De inschrijver bewijst dat hij is ingeschreven, solvabel, verzekerd, gecertificeerd voor het werk en vertegenwoordigd door iemand die mag tekenen, en bewijst dat vervolgens allemaal opnieuw voor de volgende aanbesteding in het volgende land. Gepresenteerd vanuit een wallet zijn die feiten credentials die de aanbestedende dienst in de uitwisseling zelf verifieert, zodat geschiktheid geen papieroefening meer is die stilletjes bevoordeelt wie zich het papierwerk kan veroorloven.

Vergunningen en licenties

Vergunningen werken andersom: de autoriteit geeft uit, en het bedrijf moet later laten zien wat het heeft gekregen. Een vergunning die als credential wordt bewaard, kan aan een inspecteur, een klant of een autoriteit in het buitenland worden getoond zonder gewaarmerkte kopie. Hij draagt ook zijn eigen status, dus een geschorste licentie verschijnt als geschorst en niet als een geldig ogende PDF.

Indieningen en officiële kennisgevingen

Het derde punt is het kanaal zelf. Een wallet geeft het bedrijf een adres dat overheidsinstanties met rechtsgevolg kunnen gebruiken om het te bereiken, en dat het bedrijf kan gebruiken om documenten terug te sturen. Dat is wat de acceptatieplicht oplevert: identificatie, authenticatie, indiening en kennisgeving, zonder een nationaal portaalaccount per lidstaat.

Niemand kan al een prijs voor een European Business Wallet noemen, omdat de verordening er geen vastlegt. De persoonlijke EUDI Wallet moet gratis zijn voor een natuurlijk persoon die niet beroepsmatig handelt, maar over de prijs van de business wallet zwijgt de tekst, dus de kosten hangen af van de aanbieder en de uitrol.

De kosten die een business case werkelijk bepalen, zijn toch intern. De eigen feiten van het bedrijf op orde krijgen, bepalen en vastleggen wie namens het bedrijf mag handelen, en één proces van begin tot eind integreren zijn het echte werk. Licentiekosten zijn meestal het kleinere getal, en het getal dat het makkelijkst te vergelijken is.

Aan de andere kant van de balans schat de Commissie dat European Business Wallets bedrijven 150 miljard euro per jaar aan besparingen kunnen opleveren, bovenop tot 5 miljard euro aan lagere administratieve lasten tot en met 2029 uit het bredere digitale pakket waar ze deel van uitmaken. Zie die cijfers als een richting voor de interne markt en niet als een prognose voor één bedrijf, en bouw je onderbouwing op processen die je kunt meten.