Digitale authenticiteit bewijzen in het tijdperk van AI

AI kan in enkele seconden een afbeelding maken. Maar kunnen we bewijzen wie de maker is?

Nu AI-gegenereerde afbeeldingen steeds moeilijker te onderscheiden zijn van foto's, wordt het net zo belangrijk om te bewijzen waar een afbeelding vandaan komt en hoe deze tot stand is gekomen, als de afbeelding zelf.

Dit is waar C2PA en Content Credentials om de hoek komen kijken.

C2PA kan een cryptografisch ondertekend herkomstrecord voor een afbeelding creëren, met informatie zoals wie de maker is, welk apparaat of welke software is gebruikt, welke bewerkingen zijn toegepast, en of er AI-tools bij betrokken waren. Als de ondertekende content of de herkomst ervan wordt gemanipuleerd, kan de verificatie dit detecteren.

Maar herkomst vertelt slechts een deel van het verhaal. We moeten ook weten wie de actoren achter die herkomst daadwerkelijk zijn.

Dit is waar Verifiable Credentials een extra laag vertrouwen kunnen toevoegen. Ze kunnen aanvullende informatie geven over de personen of organisaties die betrokken zijn bij het maken of verwerken van een asset, bijvoorbeeld door een fotograaf, journalist, organisatie of professionele rol te koppelen aan de herkomst van een afbeelding.

Stel u de combinatie voor:

• C2PA: Wat is er met de afbeelding gebeurd?
• Verifiable Credential: Wie is de maker of organisatie?
• Digitaal vertrouwen: Kunnen we beide verifiëren?

Samen kunnen deze technologieën een krachtige vertrouwenslaag creëren voor afbeeldingen, video's en andere digitale content, vooral nu generatieve AI het steeds moeilijker maakt om visuele content op basis van uiterlijk alleen te beoordelen.

Maar het onderliggende idee gaat verder dan media. C2PA draait in de kern om herkomst, niet alleen om afbeeldingen. Dezelfde aanpak kan worden toegepast op data en documenten, waardoor een verifieerbaar overzicht ontstaat van hoe een asset door een proces beweegt.

Neem een cognossement (bill of lading) in een supply chain als voorbeeld. Terwijl het document van de ene partij naar de andere gaat, kan elke verantwoordelijke partij via zijn Business Wallet een nieuwe verklaring toevoegen aan het C2PA-manifest. In plaats van simpelweg een document te hebben, beschikt u dan over een verifieerbare geschiedenis van wat ermee is gebeurd, welke partijen betrokken waren, en welke stappen zijn doorlopen.

Met andere woorden: de vraag verschuift van “Ziet dit er authentiek uit?” naar “Kunnen we de geschiedenis ervan verifiëren?”

De toekomst van content-authenticiteit gaat wellicht niet over het detecteren van wat nep is. Het gaat wellicht over het kunnen bewijzen van wat authentiek is.

Een praktijkvoorbeeld: hoe een Content Credential een AI-bewerking blootlegt

Stel u twee bijna identieke vakantiefoto's voor, Foto A en Foto B, van hetzelfde bergmeer. Slechts een van beide is met AI bewerkt: het verschil is een luchtballon die aan de lucht in Foto B is toegevoegd.

De Content Credential bij Foto B onthult de volledige geschiedenis:

• Gemaakt met een camera - 14 maart, 9:12 uur 's ochtends
• Iets helderder gemaakt - in fotobewerkingssoftware
• Een ballon is toegevoegd door AI - het label verbergt dit niet, het vermeldt het gewoon
• Gepubliceerd door een krant - goedgekeurd voordat het werd gepubliceerd

Waarom kan iemand het label niet gewoon vervalsen? Zoom heel dicht in op dezelfde foto en elke pixel draagt een cryptografische vingerafdruk. De vingerafdruk op het label is 4F04 F1F3 0A89 4138, terwijl de vingerafdruk van de foto nu 8D2B C5FF 5F4F 8950 is. Ze komen niet overeen: één punt veranderde en de hele vingerafdruk veranderde mee. Een computer merkt dat direct op, ook wanneer het menselijk oog dat nooit zou zien. Die vingerafdruk is een hash, verzegeld met een digitale handtekening.

Ook persoonlijke informatie kan worden opgeslagen naast de Content Credential. Een Verifiable Credential voor een fotografe genaamd Anna zou bijvoorbeeld het volgende kunnen bevestigen:

• Geäccrediteerd persfotograaf, nog steeds geldig
• Werkt voor een geregistreerde nieuwsorganisatie
• Bevoegd om namens de organisatie te publiceren