Digitaal Productpaspoort
(Digital Product Passport)
Een digitaal productpaspoort (DPP) is een gestructureerd, machineleesbaar dossier dat een product door zijn hele levenscyclus volgt, van productie tot recycling, en dat klanten, bedrijven en autoriteiten gestandaardiseerde toegang geeft tot de duurzaamheids-, houdbaarheids- en materiaalgegevens. De Verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten (ESPR) stelt het in als het mechanisme waarmee EU-productinformatievereisten beschikbaar worden gesteld.
Een paspoort brengt op zichzelf geen verplichtingen met zich mee, behalve wat een gedelegeerde handeling onder artikel 4 van ESPR vaststelt voor die productgroep: welke gegevensvelden verplicht zijn, wie welke onderdelen mag inzien, en tegen welke datum. Het eerste werkplan van de Europese Commissie noemt prioritaire productgroepen, te beginnen met textiel, batterijen, meubels en bouwproducten, waarbij de verplichtingen geleidelijk ingaan naarmate elke gedelegeerde handeling wordt vastgesteld.
Elk paspoort is bereikbaar via een fysieke gegevensdrager op het product, doorgaans een QR-code of NFC-tag, die verwijst naar een unieke productidentificatiecode die geregistreerd staat in het centrale EU-register voor digitale productpaspoorten, dat sinds 20 juli 2026 in gebruik is. Het register legt alleen vast waar de paspoortgegevens te vinden zijn; de gegevens zelf kunnen worden gehost door de fabrikant, een importeur of een externe dataruimte.
Een fabrikant kan de gegevens achter een paspoort uitgeven en ondertekenen als verifieerbare credential vanuit een European Business Wallet, zodat een douaneautoriteit, recycler of koper kan controleren wie voor de cijfers instaat zonder rechtstreeks contact op te nemen met de fabrikant. Die koppeling tussen organisatie-identiteit en productgegevens zorgt ervoor dat een paspoort door toeleveringsketens kan reizen en toch wordt vertrouwd op het punt waar het wordt gelezen.
Het DPP onder ESPR staat los van het eerdere, sectorspecifieke paspoort uit de Batterijenverordening, waarvan de eigen verplichting voor een digitaal paspoort verplicht wordt voor batterijen van elektrische voertuigen, lichte vervoermiddelen en industriële batterijen boven 2 kWh vanaf 18 februari 2027.
Gerelateerde termen
Heeft elk product al een digitaal productpaspoort nodig?
Nog niet. ESPR vereist een paspoort pas zodra de Europese Commissie een gedelegeerde handeling vaststelt voor de productgroep onder artikel 4, en die gedelegeerde handelingen worden geleidelijk ingevoerd, te beginnen met het eerste werkplan van de Commissie. Batterijen volgen een apart tijdschema onder de Batterijenverordening, verplicht vanaf 18 februari 2027.