Το EUDI Wallet για το HR και τις προσλήψεις: τι αλλάζει στην πράξη

Ως εργοδότης, κατά κανόνα όχι. Η υποχρέωση αποδοχής του πορτοφολιού στο eIDAS 2.0 βαρύνει τα ιδιωτικά Relying Parties σε κατονομαζόμενους τομείς, όπως ο τραπεζικός τομέας, η υγεία, οι μεταφορές, η ενέργεια, η εκπαίδευση και οι τηλεπικοινωνίες. Η ιδιότητα του εργοδότη δεν αποτελεί από μόνη της τέτοια βάση. Αν ο οργανισμός σας δραστηριοποιείται και σε κατονομαζόμενο τομέα, η υποχρέωση σας αφορά μέσω αυτής της δραστηριότητας και όχι μέσω των προσλήψεών σας. Αυτό που αφορά όντως το HR είναι το εργατικό δίκαιο και οι κανόνες για το δικαίωμα εργασίας, που ορίζουν τι πρέπει να ελέγχετε και τι πρέπει να τηρείτε· το πορτοφόλι είναι ένας νέος τρόπος να κάνετε αυτόν τον έλεγχο, όχι μια νέα υποχρέωση.

Όχι αυτόματα, και εδώ αξίζει η μεγαλύτερη προσοχή. Η Οδηγία για τις κυρώσεις κατά των εργοδοτών απαιτεί από τον εργοδότη που προσλαμβάνει υπήκοο τρίτης χώρας να τηρεί αντίγραφο ή εγγραφή της άδειας διαμονής, διαθέσιμη για έλεγχο τουλάχιστον για όσο διαρκεί η απασχόληση. Το τι θεωρείται επαρκής εγγραφή καθορίζεται από τη μεταφορά της οδηγίας στο δίκαιο κάθε κράτους μέλους, οπότε το αν αρκεί μια επαληθευμένη παρουσίαση από πορτοφόλι μαζί με μια καταχώριση σε αρχείο καταγραφής εξαρτάται από τον δικό σας εθνικό κανόνα. Το πορτοφόλι μειώνει αυτά που χρειάζεται να συλλέξετε εξαρχής· δεν καταργεί από μόνο του μια υποχρέωση διατήρησης.

Αλλάζει η γραφειοκρατία, όχι το δικαίωμα. Ένας πολίτης της ΕΕ ή του ΕΟΧ δεν χρειάζεται ήδη καμία άδεια εργασίας για να εργαστεί σε άλλο κράτος μέλος βάσει των κανόνων ελεύθερης κυκλοφορίας, επομένως δεν υπάρχει άδεια προς έλεγχο. Εκεί που βοηθά το πορτοφόλι σε μια πρόσληψη εντός ΕΕ είναι σε όλα όσα έπονται: στην απόδειξη ταυτότητας χωρίς αποστολή σαρωμένου διαβατηρίου με email, και στην απόδειξη ενός διπλώματος ή μιας επαγγελματικής πιστοποίησης που εκδόθηκε σε άλλη χώρα, χωρίς αίτημα αναγνώρισης ή γραφείο επαλήθευσης.

Για ένα δίπλωμα που το ίδρυμα έχει εκδώσει ως ψηφιακό διαπιστευτήριο, ναι, υπό την έννοια ότι ο έλεγχος δεν χρειάζεται πλέον τρίτο μέρος για να επιβεβαιώσει τον τίτλο: η υπογραφή οδηγεί απευθείας πίσω στο ίδρυμα που τον απένειμε. Δύο επιφυλάξεις. Ένα γραφείο που αξιολογεί επίσης αν ένας αλλοδαπός τίτλος είναι ισοδύναμος με έναν εγχώριο κάνει κάτι που δεν κάνει ένα διαπιστευτήριο, και αυτό το ζήτημα αναγνώρισης παραμένει. Επίσης η κάλυψη είναι άνιση, οπότε υπολογίστε ότι θα τρέχετε και τις δύο διαδρομές για κάποια χρόνια αντί να αλλάξετε μονομιάς.

Αυτή είναι η κατεύθυνση, αλλά είναι το λιγότερο ξεκαθαρισμένο σημείο αυτής της σελίδας. Τεχνικά, ένα αποτέλεσμα ελέγχου που εκδίδεται ως βεβαίωση θα μπορούσε να παρουσιαστεί σε δεύτερο εργοδότη αντί να επαναληφθεί ο έλεγχος. Νομικά, τα δεδομένα ποινικών καταδικών έχουν ειδική μεταχείριση βάσει του GDPR και οι εθνικοί κανόνες συχνά ορίζουν πόσο πρόσφατος πρέπει να είναι ένας έλεγχος και ποιος μπορεί να τον δει. Αντιμετωπίστε τον φορητό έλεγχο ιστορικού ως κάτι που παρακολουθείτε και όχι ως κάτι πάνω στο οποίο χτίζετε μια διαδικασία σήμερα.

Ένα διαπιστευτήριο εντολής είναι ο μηχανισμός στον οποίο δείχνει η αρχιτεκτονική: ο εργοδότης εκδίδει στην εταιρεία ένα διαπιστευτήριο που ορίζει το εύρος όσων μπορεί να ζητήσει, η εταιρεία παρουσιάζει αυτή την εντολή μαζί με το αίτημά της, και ο υποψήφιος βλέπει ποιος εργοδότης βρίσκεται πράγματι πίσω από το ερώτημα. Αυτό που επιστρέφει στον εργοδότη είναι ένα επαληθευμένο αποτέλεσμα και όχι τα έγγραφα του υποψηφίου. Ο τρόπος τυποποίησης τέτοιων εντολών είναι ακόμη υπό επεξεργασία, οπότε επιβεβαιώστε την τρέχουσα κατάσταση πριν σχεδιάσετε μια διαδικασία γύρω από ένα συγκεκριμένο μοτίβο.